9

Ինչքան կա՜րճ է կյանքը, փութկոտ ու անցողիկ,

Բայց՝ ծննդից մինչ մահ որքա՜ն, որքա՜ն երկար...

 

Որքան երկար ձգվեց մանկությունն այն տկար,

Որ գրքերում հաճախ անմիտ ու անտեղի

Սիրում են բաղդատել առավոտյան ցողին...

 

Դիակը ծեր կնոջ հազիվ հանձնած հողին,

Նա հանդիպեց շեմքին ամայի տան

Նրա միակ որդուն...

 

Իբրև տենչած հրաշք ու փրկություն

Կարմիր զորքերն այդօր քաղաք մտան...